صف فست‌فودهای اروپایی پشت دروازه‌‌های ایران

[ad_1]

نمونه‌های وطنی‌شان را در بازار ایران می‌بینیم:
رستوران‌های “مش دونالد” و “پیتزا هت”. اکنون شماری از رستوران‌های
زنجیره‌ای اروپایی برای ورود به بازار ایران لحظه شماری می‌کنند؛ حضوری که
بدون عبور از موانع ممکن نیست.

به گزارش ایانا از دویچه وله، آمار دقیقی درباره میزان پولی که ایرانی‌ها در رستوران‌های کشور خرج
می‌کنند، وجود ندارد. ارزیابی‌های صورت گرفته از آن حکایت دارند که مردم
ایران هر سال چیزی حدود ۷ میلیارد دلار در رستوران‌های کشور هزینه می‌کنند،
یعنی مبلغی در حدود ۶ میلیارد یورو.

طبق ارزیابی‌ ILIA این رقم
می‌تواند در دهه آینده حتی دو برابر شود، یعنی ۱۴ میلیارد دلار. ILIA شرکتی
است مشاوره‌ای که هدف خود را بررسی بازارهای ایران و تغذیه اطلاعاتی
شرکت‌های خارجی مایل به سرمایه‌گذاری در این کشور تعیین کرده است.

سهم
گرفتن از این رقم کلان البته که برای رستوران‌های زنجیره‌ای فست فود اروپا
جذاب است. از همین رو، بسیاری به فکر آن افتاده‌اند تا رستوران‌های خود را
در ایران نیز ایجاد کنند.

پیتزا و سوشی

اقتصاد
ایران تشنه جذب سرمایه‌های خارجی است و سرمایه‌های خارجی نیز تنها صنایع
نفت و گاز ایران را نشانه نگرفته‌اند. بازار خوراک نیز عرصه‌ای است که
شرکت‌های خارجی دهه‌ها از آن دور بوده‌اند.

اولین
رستوران زنجیره‌ای که پا به بازار ایران گذاشت، شرکت اسپانیایی Telepizza
بود. این رستوران زنجیره‌ای اولین شعبه خود را در تهران افتتاح کرد و اینک
تصمیم دارد با صرف ۱۰۰ میلیون یورو در سطح کشور شعبه‌های دیگر خود را نیز
راه‌اندازی کند.

اما یک شرکت فرانسوی مایل است برای ورود به بازار
ایران سرمایه‌کلان‌تری اختصاص دهد؛ یک رستوران زنجیره‌ای که قرار است توسط
یک فرانسوی ۴۱ ساله به نام آمائوری دلا سرا در ایران راه‌اندازی شود.

او
در جریان سفر سال ۲۰۱۳ خود به ایران، عاشق این کشور شد و پس از آن تصمیم
گرفت یک رستوران زنجیره‌ای عرضه سوشی در ایران افتتاح کند. حق فروش و عرضه
سوشی در ایران را نیز کسب کرده است. یک شعبه از این رستوران نیز پس از
انجام کارهای اولیه راه‌اندازی شده است؛ یک رستوران شیک و مدرن واقع در
شمال تهران.

دلا سرا در گفت‌وگو با خبرگزاری فرانسه در باره برنامه
فعالیت خود در ایران گفته است: «دولت قدرتمندی وجود دارد که خواستار جذب
سرمایه‌ خارجی و فوت وفن کار است، اما کار کردن با این سیستم اجرایی که
سیاست‌هایش روز به روز تعیین می‌شوند، واقعا دشوار است.»

Salz-Restaurant im Iran (picture alliance/AP Photo/Salemi)

او
از دشواری‌ها و پیچیدگی‌ها و همچنین روند کند و آهسته ‌پیشرفت کار و کسب
در ایران می‌گوید، اما معتقد است که برای کسب سود باید هزینه هم پرداخت.
خودش می‌گوید: «no pain, no gain»، ضرب‌المثلی انگلیسی که برگردان آن چیزی
است مثل: نابرده رنج، گنج میسر نمی‌شود!

دلا سرا برای اینکه یک نمونه از دشواری کار را بیان کند، می‌گوید: «فقط کسب اجازه واردات سُس از ژاپن یک سال طول کشید.»

دولت
ایران رسما اعلام کرده است که به منظور جذب سرمایه‌های خارجی تصمیم دارد
از بوروکراسی اداری بکاهد. اما با وجود این تصمیم، ایران از حیث سهولت
سرمایه‌گذاری در رتبه بندی بانک جهانی سه پله سقوط کرده و در بین ۱۹۰ کشور،
در رتبه ۱۲۰ قرار دارد.

محدودیت‌های بانکی

محدودیت‌های
بانکی ناشی از تحریم‌ها و همچنین نگرانی از مجازات‌های آمریکا بر گستره
مشکلات می‌افزاید. بسیاری از شرکت‌های اروپایی نگران آنند که به علت همکاری
اقتصادی با ایران، حساب‌های مالی‌شان در آمریکا مسدود شود.

دلا
سرا می‌گوید: «واقعا که مسخره است. ما به وزارت اقتصاد فرانسه مراجعه
کردیم و آن‌ها لیستی از بانک‌هایی را که موافق فعالیت در ایران هستند در
اختیار ما گذاشتند اما به هر کدام از این بانک‌ها که زنگ زدیم، پاسخ منفی
دادند.»

او می‌گوید عاقبت موفق به یافتن یک بانک کوچک خصوصی شده که
چون شعبه‌ای در آمریکا ندارد، حاضر شده امر نقل و انتقال ارز را برعهده
بگیرد.

تلاش این شرکت فرانسوی یا شرکت نام‌برده اسپانیایی، نخستین
گام‌ها برای ورود به بازار ایران به حساب می‌آیند. از آن گذشته، مخالفت
برخی از محافظه‌کاران با “مظاهر تمدن غرب” نیز مانع ورود رستوران‌های
زنجیره‌ای فست فود به بازار ایران می‌شود. بنابراین می‌توان گفت تا زمانی
که محدودیت‌ها رفع نشوند، مردم باید به “مش دونالد‌”ها رضایت دهند.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *